Apteka na łące

Zdrowie to najważniejsza rzecz w życiu. Tu znajdziesz metody jak zadbać o jego stan by żyć długo i zdrowo. Więcej miejsca poświęcę, ziołom, bo w nich tkwią od dawien dawna niedocenione obecnie źródła witamin i naszego zdrowia.

Zioła

  • wtorek, 07 maja 2013
    • Bluszczyk kurdybanek.

       

       

      Tak przycupnięta roślinka koło ściany to bluszczyk kurdybanek.

      Zazwyczaj bardzo rozpowszechniony i rośnie prawie wszędzie. Pleni się strasznie, jeśli mu pozwolimy.To zdjęcie zrobiłem pod sklepem w mojej miejscowości gdzie mieszkam.

      Bluszczyk kurdybanek przyjmowany doustnie pobudza układ trawienny do produkcji soków żołądkowych, zaostrza apetyt i reguluje przepływ żółci. Dzięki obfitości w kwasy triterpenowe wpływają na regenerację błony śluzowej żołądka. Poprawia ono także drożność dróg oddechowych i pobudza organizm do odkaszlania zaległej flegmy. Bluszczyk kurdybanek pomaga także w oczyszczaniu organizmu, ponieważ działa moczopędnie. Wspomaga to także leczenie chorób wątroby, kamienicy żółciowej i stanów zapalnych dróg żółciowych.

      Odwar z bluszczyku kurdybanka działa bakteriobójczo, dlatego stosuje się go również do płukania gardła i jamy ustnej.

      Zewnętrznie napar i okłady można zastosować do przemywania ran i podrażnień skóry, a także przy trądziku, świądu, owrzodzeniu i poparzeniu. Wspomniane już kwasy triterpenowe nie tylko przyśpieszą gojenie ran, ale także je odkażają. Przy trądziku dodatkowo pomaga działanie oczyszczające i ściągające bluszczyka.
      Działanie ściągające wykorzystywane jest również w trakcie leczenia zapalenia pęcherza, biegunki i hemoroidów.

      

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (1) Pokaż komentarze do wpisu „Bluszczyk kurdybanek.”
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      igatto
      Czas publikacji:
      wtorek, 07 maja 2013 22:21
  • piątek, 03 maja 2013
    • Miodunka plamista

       

       

      • Roślina lecznicza:
        • Surowiec zielarski : ziele (Herba Pulmonariae) miodunki ćmy, oraz miodunki plamistej zawiera: saponiny, flawonoidy, kwasy organiczne, śluzy, sole mineralne, oraz ok. 2,5% krzemionki.
        • Działanie : korzystnie wpływa na drogi oddechowe, przyspiesza gojenie się uszkodzonej tkanki płuc, zwapnienie ognisk gruźliczych, usuwanie wydzielin z górnych dróg oddechowych, pobudza ruchy ich nabłonka rzęskowego. Stosuje się ją, przeważnie w mieszance z innymi ziołami, jako środek wykrztuśny przy przewlekłym nieżycie oskrzeli oraz pomocniczo przy gruźlicy i zapaleniu płuc.
        • Zbiór i suszenie : zbiera się całe ziele od marca do maja i suszy cienką warstwą.

      

      Roślina często spotykana w różnych odmianach. Odmiana często spotykana w przydomowych ogródkach i na działkach.Jej inne odmiany spotykane częściej.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      igatto
      Czas publikacji:
      piątek, 03 maja 2013 12:46
  • niedziela, 28 kwietnia 2013
    • Krwawnik pospolity

       

       

      Roślina lecznicza

      • Historia: O leczniczym działaniu krwawnika pomocnego w leczeniu hemoroidów wspominał już Hipokrates, Dioskurydes natomiast zalecał go w walce z chorobą wrzodową. Na pierwsze wzmianki drukowane na temat krwawnika natknięto się w dziele z 1554 r., którego autorem był flamandzki botanik Carolus Clusius (Jules Charles de l'Écluse)

      • Surowiec zielarski: kwiaty (Millefolii Flos), ziele (Millefolii herba). Ziele ma przyjemny, aromatyczny zapach i gorzki smak. Olejek eteryczny (Millefolii oleum) zawiera związki azulenowe, ponadto roślina zawiera cholinę, flawonoidy, garbniki, kwasy: mrówkowy, octowy, izowalerianowy, gorzki glikozyd achilleinę oraz sole mineralne (zwłaszcza sole cynku i magnezu).

      • Zbiór i suszenie: ziele zbiera się z roślin dziko rosnących. Ścina się je w okresie kwitnienia, na wysokości ok. 10 cm nad ziemią. Do suszenia rozkłada się pojedynczą warstwą na płachtach lub wiąże w cienkie pęczki i zawiesza w cienistym i przewiewnym miejscu. Suszyć w piekarniku w temperaturze do 35 °C.

      • Działanie: przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe. Ziele pobudza również czynności wydzielnicze przewodu pokarmowego, wzmaga wydzielanie soków trawiennych i żółci. Dawniej sporządzano napar na krwotoki wewnętrzne. Dziś ziele krwawnika stosuje się wewnętrznie głównie w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych objawiających się brakiem apetytu, wzdęciami, kurczami jelit, niestrawnością oraz, ze względu na działanie przeciwzapalne, w chorobie wrzodowej. Krwawnik można też stosować zewnętrznie w celu łagodzenia stanów zapalnych skóry i błon śluzowych oraz na rany, aby przyspieszyć gojenie.

      źródło; Wikipedia

       

      Polecam na woreczek żółciowy. Sam piję dwa razy dziennie rano i wieczorem.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      igatto
      Czas publikacji:
      niedziela, 28 kwietnia 2013 23:02
  • niedziela, 24 marca 2013
    • Mniszek lekarski - mlecz

       

       

      • Roślina lecznicza

      Surowiec zielarski: kwiat – Flos Taraxaci, korzeń – Radix Taraxaci. Korzeń mniszka do celów leczniczych należy zbierać jesienią.
      Działanie: kwiat działa moczopędnie. Jego korzeń zawiera sporo soli mineralnych, zwłaszcza potasu, kwasy organiczne, sterole, różne związki cukrowe, na przykład inulinę, substancje goryczkowe (taraksacyna), cholinę.

      Odwar z korzeni lub nalewka pomagają w schorzeniach dróg żółciowych i kamicy żółciowej oraz przy wszystkich problemach wątrobowych; pomaga przy kłopotach trawiennych. Dzięki interferonowi podnosi odporność organizmu, powinni więc go spożywać anemicy. Obniża poziom cholesterolu, pomaga w leczeniu miażdżycy, początków cukrzycy, otyłości, reumatyzmu i gośćca.Zalecany jest również przy chorobach skóry. Podnosi sprawność seksualną kobiet i mężczyzn.


      • Sztuka kulinarna: z młodych, surowych liści można przyrządzać sałatkę wiosenną, popularną w krajach romańskich.

      • Wywar z gotowanych kwiatów mniszka po dodaniu dużej ilości cukru zamienia się w syrop o barwie, konsystencji i smaku zbliżonym do miodu, tzw. miodek majowy.

      • Z płatków kwiatowych mniszka z dodatkiem cytryny i cukru uzyskuje się wino kwiatowe o charakterystycznym miodowo-ziołowym bukiecie.

      • Z korzenia mniszka niekiedy też z dodatkiem jego liści w połączeniu z korzeniem łopianu, cukrem lub słodzikiem i innymi dodatkami w zależności od przepisu uzyskuje się tradycyjny orzeźwiający napój, szczególnie popularny w Wielkiej Brytanii pod nazwą dandelion and burdock (tłum. mniszek i łopian).

      • Świeża roślina stanowi pożywienie dla zwierząt hodowlanych.

      • Dawniej młode koszyczki kwiatowe wykorzystywano jako namiastkę kaparów.

      źródło: Wikipedia

       

       

       

       


      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      igatto
      Czas publikacji:
      niedziela, 24 marca 2013 07:33
  • sobota, 16 lutego 2013
    • Ogórecznik lekarski

      zdjęcie: Wikipedia

       

      Ogórecznik lekarski (Borago officinalis L.) – gatunek rośliny należący do rodziny ogórecznikowatych (szorstkolistnych). Pochodzi z krajów śródziemnomorskich. W Polsce uprawiany, czasami występuje w formie zdziczałej (efemerofit), jako chwast.

       

      Zastosowanie

       

      • Roślina uprawna: uprawiany jako roślina przyprawowa, lecznicza i ozdobna.


      • Roślina lecznicza:
        • Surowiec zielarski: ziele (Herba Boraginis) zawiera flawonoidy, garbniki, sole mineralne (m.in. rozpuszczalną, dobrze przyswajalną dla organizmu krzemionkę oraz azotan potasu), witaminę C, magnez, potas, alantoinę, śluzy, kwas jabłkowy, kwas cytrynowy.
        • Działanie: łagodne działanie moczopędne, przeciwzapalne, uspokajające i bakteriobójcze. Używany jest wewnętrznie do leczenia zapaleń i uszkodzeń błon śluzowych jamy ustnej, układu oddechowego, przełyku, żołądka, jelit, a także w przewlekłym zapaleniu nerek, chorobie reumatycznej i jako środek łagodnie uspokajający. Zewnętrznie używa się jako odwar przy oparzeniach skóry, czyrakach, odmrożeniach, wybroczynach, trądziku młodzieńczym, świądzie skóry i trudno gojących się ranach. Najczęściej używa się w postaci naparu. Olej z nasion zalecany jest przy leczeniu nerwic, depresji, schizofrenii, a także przy wzmożonym wysiłku umysłowym i fizycznym, w czasie menopauzy. Działa korzystnie na ośrodki mózgowe, poprawia krążenie i pracę gruczołów dokrewnych.
          Regularne spożywanie odwarów (łyżkę ziół zalać szklanką wody i gotować na wolnym ogniu 5-7 minut) zwiększa wydalanie moczu i umożliwia usuwanie z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii oraz jonów chloru, mocznika i kwasu moczowego
        • Zbiór i suszenie: ścina się całe kwitnące pędy, suszy na słońcu lub w suszarni.

       

      • Roślina miododajna: Jeden kwiat ogórecznika zawiera aż do 12 mg nektaru, a w nim 44-77% cukru.


       

      • Roślina kosmetyczna. Może być stosowany w kosmetyce w sposób podobny jak ogórek. Olej z ogórecznika lekarskiego (borogoglandyna) (Oleum Boraginis) o żółtawej barwie stosowany jest do pielęgnacji skóry bardzo suchej, łuszczącej się, wrażliwej, dobrze oczyszcza skórę usuwając zanieczyszczenia z porów i zamykając je[2]. Zawiera składniki spotykane dotychczas tylko w mleku matki.

       

      • Sztuka kulinarna: młode, jeszcze nie owłosione liście, drobno posiekane, używane są jako przyprawa do sałatek, sosów, zup. Smakiem i zapachem przypominają ogórki. Używa się ich też do przyprawiania mięsa (szczególnie baraniny), twarogu.


      • Używa się go do aromatyzowania niektórych likierów, napojów, octu, win.

       

      źródło; Wikipedia

       

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      igatto
      Czas publikacji:
      sobota, 16 lutego 2013 12:57
  • sobota, 26 stycznia 2013
    • Macierzanka piaskowa

      zdjęcie: Wikipedia

       

      Macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum L.) - bardzo rozpowszechniona roślina.

      Działanie: dezynfekujące, wykrztuśne, przeciwzapalne, poprawia trawienie. Jest wykorzystywana w ziołolecznictwie – napar z ziela używany po jedzeniu działa wiatropędnie, rozluźnia mięśnie układu pokarmowego. Używana jest do płukania gardła, przy paradontozie, świądzie, pomaga po ukłuciu owadów. Wzmacnia system nerwowy – używana jest do kąpieli dla rekonwalescentów, chorych dzieci i osób starszych.

      Wyciągi z ziela macierzanki wzmagają czynność wydzielniczą błon śluzowych w gardle i oskrzelach, pobudzają samoistny ruch nabłonka rzęskowego i wyzwalają odruch wykrztuśny. Mają także nieznaczne właściwości przeciwskurczowe, zmniejszają napięcie mięśni gładkich, zarówno górnych dróg oddechowych, jak i przewodu pokarmowego (działanie wiatropędne).

       

      Głównie jako środek wykrztuśny, przeciw-skurczowy i odkażający w nieżycie jamy ustnej, gardła, krtani i oskrzeli, pomocniczo — w nieżycie żołądka i jelit, nadmiernej fermentacji, wzdęciach oraz niedokwaśności.

      W okresie kwitnienia, w czerwcu i lipcu, zbieramy (ścinając je)
      młode, niezdrewniałe pędy, które suszymy w cieniu, w przewiewnych
      miejscach, a później przechowujemy w szczelnie zamkniętych opakowaniach
      (po to, aby zioło nie straciło intensywnego, przyjemnego
      aromatu).

      Głównie jako środek wykrztuśny, przeciw-skurczowy i odkażający w nieżycie jamy ustnej, gardła, krtani i oskrzeli, pomocniczo — w nieżycie żołądka i jelit, nadmiernej fermentacji, wzdęciach oraz niedokwaśności.

      

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      igatto
      Czas publikacji:
      sobota, 26 stycznia 2013 17:32
  • czwartek, 26 lipca 2012
    • Po zdrowie z ziołami

      Stefania Korżawska - znawczyni ziół i ziołolecznictwa. Autorka programu zdrowotnego "Prosta droga do zdrowia". Od wielu lat w audycjach radiowych i telewizyjnych opowiada o ziołach - poleca herbatki naszych przodków, królewskie, książęce, hetmańskie. Herbatki te sprawiały, że naród miał siłę do pracy, a w czasie wojny odwagę do walki z nieprzyjacielem. Dzięki niej popularne stały się również nalewki, winka, syropki sławnych ludzi - nalewka hetmana Jana Karola Chodkiewicza pojawiła się w niejednym domu, nalewka na młodość królowej węgierskiej obiegła całą Polskę, każdy chciał być młody i piękny, winko św. Hildegardy od lat wzmacnia osłabione chorobą organizmy, winko królowej Bony, które kiedyś w cudowny sposób ocaliło króla Zygmunta Starego, dzisiaj skutecznie pomaga przeziębionym, winko króla Jana III Sobieskiego przynosi spokojny sen, a syrop najwybitniejszej aktorki Heleny Modrzejewskiej leczy chore gardła i dzieciom, i dorosłym.
      Książka "Po zdrowie z ziołami" pokazuje śliczny, ziołowy i zdrowy świat. Warto zaprzyjaźnić się z tym światem i przestrzegać mądrych jego praw, by ominąć wiele chorób, cierpienia i bólu.

      Po zdrowie z ziołami - Korżawska Stefania

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      igatto
      Czas publikacji:
      czwartek, 26 lipca 2012 21:43
  • czwartek, 22 marca 2012
    • Ziołolecznictwo dla seniora - ebook

       

       

       

       

      Nie możemy, niestety, zatrzymać czasu, który dla każdego jest nieubłagany i prowadzi nieuchronnie do starości. Starość jest jednak różna. Można być „starym” z fizycznymi i psychicznymi objawami starości nawet w niezbyt podeszłym wieku, a można też w tych samych latach czuć się silnym, zdrowym, sprawnym i zachować ładny wygląd.

      Książka ta spełnia rolę praktycznego informatora o właściwościach leczniczych ziół oraz sposobach ich przygotowania. Przeznaczona jest dla dojrzałych czytelników, którym może pomóc skutecznie zadbać o zdrowie i urodę.

      

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      igatto
      Czas publikacji:
      czwartek, 22 marca 2012 23:24
  • sobota, 11 lutego 2012
    • Ziele bukwicy - Betonicae herba

       

      zdjęcie Wikipedia

       

      Herbatka z ziela bukwicy dawniej była uważana za panaceum i bardzo ją ceniono. Istniało powiedzenie świadczące o znaczeniu tej rośliny: „Sprzedaj tunikę-kup betonicę”. Z pewnością obecnie także picie herbatki z ziela bukwicy przyniesie wiele pożytku dla naszego organizmu.

      Wskazania:

      Wewnętrznie: Tradycyjny środek stosowany pomocniczo w nieżytach żołądka i jelit oraz w biegunkach jako środek ściągający. Odwary z ziela wykazują również działanie przeciwzapalne. Zastosowanie preparatu wynika jedynie z tradycji. 
      Zewnętrznie: Odwar stosowany do przemywań i okładów w stanach zapalnych i otarciach skóry i błon śluzowych.

      Składnik czynny:

      Głównym składnikiem ziela bukwicy są garbniki (10 - 15%), ponadto występują substancje aminowe (betaina, betonicyna 0,5%)

      

      Sposób stosowania:

      Wewnętrznie: 1/2-1 łyżkę ziela zalać szklanką zimnej wody, gotować powoli pod przykryciem 5 min. Odstawić na 10 minut i przecedzić. Pić 1/4-1/3 szklanki odwaru 1-2 razy dziennie na 1 godzinę przed posiłkiem.
      Zewnętrznie: Do użytku zewnętrznego zaleca się odwar bardziej stężony, przygotowany z 1-1 1/2 łyżki ziela na 3/4 szklanki wody.

      Skład: ziele bukwicy 100%

      Kupisz w PodarujZdrowie

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      igatto
      Czas publikacji:
      sobota, 11 lutego 2012 17:35

Kalendarz

Sierpień 2014

Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Wyszukiwarka

Kanał informacyjny





EscapeMagazine.pl

EscapeMagazine.pl

EscapeMagazine.pl
<

EscapeMagazine.pl

EscapeMagazine.pl

EscapeMagazine.pl

EscapeMagazine.pl